Raphus cucullatus, το Ντόντο, ήταν ένα χαριτωμένο και αγαπητό πουλί που δεν μπορούσε να πετάξει και το οποίο το εξόντωσε η τρελή αποικιοκρατία του ανθρώπου. Ολλανδοί ναύτες το βρήκαν για πρώτη φορά το 1598 στη νησί Μαυρίκιος, που είναι στα ανατολικά της Μαδαγασκάρης. Στον επόμενο αιώνα, το κυνήγι από ναύτες και εισβολικά είδη οδήγησαν στην εξαφάνιση του σε λιγότερο από 100 χρόνια από την ανακάλυψη του. Δυστυχός για το Ντόντο, ο εγωισμός της ανθρωπότητας και η ατελείωτη επιθυμία για γη και άνεση συγκρούστικαν με τη φύση στον Μαυρίκιο και τελείωσαν τα Ντόντο. Η εξαφάνιση του έχει βοηθήσει στο να φερθεί προσοχή στην αυξανόμενη συμμετοχή της ανθραπότητας στις εξαφανίσεις ειδών σε ολόκληρο το κόσμο. Το Ντόντο ζούσε στα δάση κοντά στις ακρογιαλιές του Μαυρίκιου. Υπάρχουν αναφορές που περιγράφουν με λεπτομέρεια την συμπεριφορά του Ντόντο από Ολλανδούς ναύτες. Ήταν φυτοφάγο, και έτρωγε καρύδια, σπόρους, βολβούς και φρούτα. Παρά που δεν μπορούσε να πετάξει, τα μικρά του φτερά ήταν χρήσιμα για επίδειξη και ισορροπία. Τα γερά του πόδια ήταν δυνατά και το επέτρεπαν να κινείται γρήγορα. Είχε δυνατό δάγκωμα για τόσο χαριτωμένο πλάσμα, που χρησιμοποιούσε για άμυνα. Λόγω της ανενόχλητης φύσης του, οι ναύτες νόμιζαν πως ήταν ηλίθιο ή ατρόμητο. Για κάποιους, το κρεας του ήταν άνοστο, αλλά άλλοι το θεωρούσαν πεντανόστιμο.