Ο Παχυκεφαλόσαυρος, είναι ένας πολύ διάσημος δεινόσαυρος λόγω της θεωρίας ότι το κεφάλι του με σχήμα θόλου το χρησιμοποιούσε για να κουτουλάνε το ένα το άλλο όπως κάποια πρόβατα. Όμως, υπάρχει αρκετά διαφωνία μεταξύ τους επιστήμονες για το εάν αυτή η θεωρία είναι ρεαλιστική. Κάποιοι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι οι σκελετοί τους ήταν πολύ αδύναμοι για αυτό, αλλά άλλοι λένε ότι ο αριθμός των μολύνσεων στους θόλους τυος δείχνουν ότι έπαιρναν μέρος σε κάποιου είδους μάχης. Αλλά στα 4,5 μέτρα σε μήκος, και 1,5 σε ύψος, με πάχος κρανίου στα 25 εκατοστά, ο Παχυκεφαλόσαυρος θα ήταν επικίνδυνος με όποιον τρόπο και να πάλευε. Τα αρσενικά είχαν πιο χοντρά κρανία από τα θηλυκά, που ήταν χρήσιμα είτε για επίδειξη είτε για μάχη για συντρόφους. Ζούσαν στις σημερινές βόρειες ΗΠΑ σε μισοτροπικές παραλιακές πεδιάδες στα τέλη της Κρητιδικής περιόδου. Τα μικρά του δόντια πιθανότατα είχαν χρήση να μασουλάνε μαλακά φυτά ενώ περπατούσαν στη φύση. Επίσης ζούσαν με διάσημα φυτοφάγα όπως τον Ανκυλόσαυρο και τον Τρικεράτοπα και επίσης με τον τρομακτικό δολοφόνο Τυραννόσαυρο. Η παρουσία δυο μικρότερων, λιγότερο ανεπτυγμένων παχυκεφαλοσαυροειδών, του Δράκορεξ και του Στυγιμόλοχ, έκανε τους παλαιοντολόγους να πιστεύουν ότι αυτά τα είδη ίσως είναι στάδια ενηλικίωσης Παχυκεφαλόσαυρου και όχι διαφορετικά είδη.