Ο Πρωτοκεράτοπας έχει βρεθεί στην εγκυκλοπαίδεια των δεινοσαύρων ως ότι λέει το όνομα του: ένας πρωτόγονος απόγονος των μεγαλύτερων, πιο εξελιγμένων κερατόψιων. Όμως, αφού ζούσε περίπου στην ίδια εποχή με άλλους "απόγονους" του, αυτή η εξήγηση έχει χάσει την αλήθεια της. Δεν υπάρχει έλλειψη απολιθωμάτων Πρωτοκεράτοπα στη Κίνα και την Μογγολία, ούτε αυγών, ούτε μικρών ούτε ενηλίκων. Έχουμε ακόμα και απολιθώματα με αλληλεπιδράσεις Πρωτοκεράτοπων με άλλα είδη, από μονομαχίες με Βελοσιράπτορες εως τρύπες στη σάρκα και στα οστά από έντομα. Αυτό είναι ενδιαφέρον μόνο για εμάς όμως, γιατί δεν νομίζω οι δεινόσαυροι να το ευχαριστιόντουσαν και πολύ. Το συγκεκριμένο είδος P. andrewsi που βρίσκεται μπροστά σου, είναι γνωστός από τον Djadochta (Τζα-ντακ-τα) σχεδιασμό στη Μογγολία, που είχε ζεστό ημίξηρο κλίμα στο στάδιο στα τέλη της Κρητιδικής στο οποίο ζούσε ο Πρωτοκεράτοπας. Αυτό είναι παρόμοιο με το κλίμα της σημερινής ερήμου Γκόμπι. Κάποια ζώα ζούσαν σε αυτό το περιβάλλον, όπως τον Σιτιπάτιο, τον Βελασιράπτορα και τον Ουδανοκεράτοπα. Κάποιοι παλαιοντολόγοι προτείνουν ότι ο Πρωτοκεράτοπας μπορεί να έκανε "εισβολή" στην έρημο με το να κρύβει μικρές τρύπες και να κρύβεται σε αυτές. Εάν αυτό ισχύει, τότε δεν θα ήταν το μόνο παράδειγμα δεινοσαύρου που να σκάβει! Ο θεσκελόσαυρος Ορυκτοδρόμεος είχε συντηριθεί σε μια τρύπα που ο ίδιος είχε σκάψει (πιθανότατα), και απολιθώματα του Πρωτοκεράτοπα που ήταν θαμμένα σε άμμο μπορεί να είχαν την ίδια μοίρα.