Ο Ψιττακόσαυρος, η "Σαύρα Παπαγάλος" που ονομάστηκε λόγω του μεγάλου, δυνατού ράμφος του, είναι ένα γνωστό γένος ενός από τους πρώτους κερατοψιοειδές δεινόσαυρους, συγγενής με ζώα όπως τον Πρωτοκεράτοπα και τον Τρικεράτοπα. Εκατοντάδες απολιθώματα, από ένα μεγάλος εύρος περιοχών, έχουν βρεθεί σε "αποθήκες" απολιθωμάτων από την αρχή της Κρητιδικής περιόδου στην Ανατολική Ασία, οι πιο γνωστές στην Κίνα στην Ρωσία. Η εμφάνιση αυτού του ζώου βασίζεται κυρίως σε ένα απολίθωμα από τον Yixian (ι-σιαν) σχεδιασμό της Κίνας, που συντηρεί αγκάθια σαν σκατζόχειρου, χρώμα του δέρματος, και ακόμα τον αφαλό του! Αυτό το συγκεκριμένο ζώο που απολιθώθηκε, λέγεται SMF R 4970, και χρησιμοποιείται για να πληροφορήσει πολλές μοντέρνες απεικονίσεις του Ψττακόσαυρου. Το τεράστιο πόσο των ξεχωριστών Ψιττακόσαυρων που έχουμε απολιθώματα τους σημαίνει ότι μπορούμε να έχουμε κάποια ιδέα για τις σχέσεις που είχε με άλλα μέλη του είδους του αλλά και άλλα είδη. Για παράδειγμα, έχει βρεθεί μια ομάδα Ψιττακόσαυρων μικτής ηλικίας και αυτό προτείνει διαμόρφωναν κοινωνικές ομάδες μετά από όταν έφευγαν από τους γονείς του, αλλά το γιατί το έκαναν είναι άγνωστο. Επίσης, η ανακάλυψη ενός μικρού Ψιττακόσαυρου στην κοιλιά ενός Ρεπενόμαμου προτείνει ότι οι άλλοι δεινόσαυροι δεν ήταν οι μόνοι θηρεύτες που ανησυχούσαν τους Ψιττακόσαυρους. Ένα άλλο παράδειγμα, έχουν βρεθεί ένας Ρεπενόμαμος και ένος ενήλικου Ψιττακόσαυρου απολιθωμένοι στα μέσα μιας μονομαχίας, που προτείνει ότι οι ενήλικες δεν έχαναν την μάχη εύκολα. Ως ένα πολύ συχνό ζώο στον σχεδιασμό Yixian, ο Ψιττακόσαυρος μοιραζόταν το μισοτροπικό περιβάλλον με τον Κομφουκιόρνις, τον Γιτύραννο, τον Ρεπενόμαμο και το φυτό Έφεδρα, μαζί με πολλούς άλλους.