Το Τικταάλικ, που το όνομα του σημαίνει λότα στα Ινουκτιτούτ, είναι τέλειο παράδειγμα "Μεταβατικού Απολιθώματος", δηλαδή ένα παράδειγμα που έχει χαρακτηριστικά και από απόγονους και από πρόγονους. Το Τικταάλικ συγκεκριμένα δείχνει την μετάβαση από ψάρι σε χερσαίο τετράποδο. Αυτό το ψάρι με μήκος 1,8 μετρών είχε κανονικά "ψαρικά" χαρακτηριστικά, όπως λέπια και βράγχια, αλλά είχε και πνεύμονες, καρπούς, και άλλα χαρακτηριστικά τετράποδων. Η εξέλιξη των ακρών να έχουν καρπούς ήταν σημαντική, γιατί επέτρπε ζώα όπως το Τικταάλικ και τους απόγονους του να βρίσκονται σε ρηχά νερά και στο τέλος να βρεθούν έξω από το νερό. Εάν αυτό δεν είχε γίνει ποτέ, η ζωή μπορεί ήταν ακόμα μόνο στον ωκεανό! Το Τικταάλικ ζούσε στα ρηχά νερά της Δεβόνιας περιόδου στον Καναδά, που ήταν σχεδόν στο κέντο του ισημερινού τότε. Το κεφάλι του ήταν σαν κροκόδειλου· επίπεδο με τα μάτια στο πάνω μέρος του κρανίου. Αυτός ο συνδυασμός των υψωμένων ματιών, κοφτερών δοντιών, και υποστηρικτικών ακρών θα το έκαναν αποδωτικό θηρευτή, ικανό να κάθεται στα άκρα ρυακιών και να βλέπει ανύποπτα θηράματα να περνάνε. Τα μικρά ψάρια θα πήγαιναν στα ρηχά λόγω των πολλών φύλλων που έπεφταν από τα φυτά, κανόντας το το τέλειο μέρος για να κρύβεται το Τικταάλικ.