Ο Βελοσιράπτορας, ο "Γρήγορος Κλέφτης", είναι ένας τρελά διάσημος δεινόσαυρος λόγω του ρόλου του σε διάσημες ταινίες. Βέβαια, ο πραγματικός Βελοσιράπτορας είναι πολύ διαφορετικός από τον μεγάλο τέρας με λέπια που βλέπουμε στο Χόλιγουντ. Οι αληθινοί Βελοσιράπτορες ήταν μικροί, μόνο 2 μέτρα σε μήκος και μισό σε ύψος. Είχαν επίσης φτερά, σαν πτηνό. Η χρήση αυτών των φτερών ήταν πιθανότατα να ελκύει πιθανούς συντρόφους, να καλύπτει φολιές, να αυξάνει την ταχύτητα του ενώ τρέχει σε ανηφόρα και να μην χάνει την ισορροπία του ενώ κυνηγούσε. Ανακαλύφθηκε στην σημερινή Μογγολία, και ζούσε σε ξηρά περιβάλλοντα γεμάτα με αμμόλοφους. Ζούσε στα τέλη της Κρητιδικής περιόδου αλλά εξαφανίστηκε πριν την μαζική εξαφάνιση που σκότωσε τος δεινόσαυρους. Στον χρόνο του στην γη, ο Βελοσιράπτορας έψαχνε τις ερήμους για ευάλωτα θηράματα, όπως τον διάσημο Πρωτοκεράτοπα. Κυνηγούσε και σκότωνε μικρά θηράματα με μια μέθοδος που λεγόταν "Περιορισμός Θηραμάτων Ράπτορα", δηλαδή επιτεθόταν στα θηράματα του, τα κάρφωνε κάτω, και άρχιζε να τα τρώει ζωντανά. Η μέθοδος "ΠΘΡ" βοηθάει να εξηγήσουμε την χρήση των κλασσικλών δαγκάνων των δρομεόσαυρων: να κρατάνε κάτω! Μια άλλη χρήση αυτών των δαγκάνων μπορεί να ήταν να σκαρφαλώνει δέντρα, που θα σήμαινε ότι σίγουρα κάποια καημένα ζώα θα πέθαναν από επίθεση από τον ουρανό.