Ceratozaur, „Rogaty jaszczur”, nie był stworzeniem dużych rozmiarów, o czym świadczy jego długość wynosząca około sześciu metrów i wysokość dwóch metrów, ale zrekompensował swój rozmiar dzikością. W przeciwieństwie do innych teropodów, Ceratozaur posiadał nienormalnie dużą czaszkę w stosunku do swojego ciała. Jego róg nosowy i grzebienie brwiowe możliwie że funkcjonowały jako mechanizmy przyciągające partnerów i prawdopodobnie pojedynkował się z rywalizującymi samcami o samicę. Dla ochrony Ceratozaur posiadał rząd małych osteoderm na grzbiecie, działających jak pancerz skórny. Od czasu jego odkrycia podczas słynnych Wojen o Kości Edwarda Drinkera Cope'a i Othniela Charlesa Marsha, odkryto szeroki zakres etapów wzrostu Ceratozaura, ugruntowując go jako jednego z dinozaurów z pełniejszym skamieniałym zapisem jego etapów życia. Ceratozaur wędrujący po ziemiach Ameryki Północnej i dzisiejszej Portugalii polował wokół cieków wodnych i w zaroślach, żywiąc się małymi roślinożercami, takimi jak Driozaur od ery Kimerydu do ery Tyton w późnej jurze. Ten wzór polowania reprezentuje inną niszę niż te zajmowane przez większe jak na tamte czasy drapieżniki, takie jak Torwozaur (który polował na większe ofiary na tych samych wilgotnych i zalesionych obszarach) i Allozaur (który również polował na duże ofiary, ale na bardziej suchych i otwartych obszarach).