Ο Κερατόσαυρος, η "Σαύρα με κέρατα", δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλο πλάσμα, που το δείχνουν το μήκος στα 6 μέτρα και το ύψος του στα 2 μέτρα, αλλά είχε την αγριότητα του ως αποζημίωση. Αντίθετα με άλλα θηριόποδα, ο Κερατόσαυρος είχε ένα ανώμαλα μεγάλο κρανίο σε αναλογία με το σώμα του. Το κέρατο στην μύτη του και τα φρύδια του πιθανότατα ήταν χρήσιμα για να προσελκύει συντρόφους και πιθανότατα πάλεβε με άλλα αρσενικά για θηλυκά. Για προστασία, οι κερατόσαυροι είχαν μια σειρά μικρών οστεοδερμάτων στην πλάτη τους, που χρησίμευαν για προστασία. Από όταν πρωτοανακαλύφθηκε στους "Πολέμους Οστών" του Έντουαρντ Ντρινκερ Κοουπ και του Όθνιελ Τσαρλς Μαρς, πολλά ηλικιακά στάδια του Κερατόσαυρου έχουν ανακαλυφθεί, που το κάνει έναν από τους δεινόσαυρους με τα περισσότερα απολιθώματα. Περιπλανόταν την γη της Βόρειας Αμερικής και της σημερινής Πορτογαλίας κατά τα τέλη της Ιουρασικής περιόδου, και κυνηγούσε σε ρυάκια με το να κρύβεται σε κλαδιά, τρώγοντας μικρά φυτοφάγα όπως τον Δρυόσαυρο. Αυτό το σύστημα κυνηγιού ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που χρησιμοποιούσαν οι μεγαλύτεροι θηρευτές όπως τον Τορβόσαυρο(που κυνηγούσε μεγαλύτερα θηράματα στις ίδιες περιοχές) και τον Αλλόσαυρο(που επίσης κυνήγουσε μεγάλα θηράματα, αλλά σε πιο ξηρές και ευρύχωρες περιοχές).