Liopleurodon, zwany również „Gładkozębnym”, był rodzajem gadów morskich, a konkretnie plezjozaurów o krótkiej szyi, zwanych pliozaurami. Długa czaszka liopleurodona stanowiła około jednej piątej jego całkowitej długości, dlatego największy znany okaz, z głową o długości 126 centymetrów, był gigantyczny i miał ponad sześć metrów długości. Chociaż jest to z pewnością duży rozmiar, stoi w wyraźnym kontraście z popularnym, ale błędnym przedstawieniem go przez BBC jako 25-metrowego potwora. Liopleurodon miał cztery silne, podobne do wioseł kończyny, które szybko napędzały go do przodu, co jest cechą powszechną wśród plezjozaurów. Dzięki ogromnemu przyspieszeniu zapewnianemu przez płetwy i wyostrzonemu węchowi Liopleurodon mógł być drapieżnikiem zasadzkowym. Z kopalinami znalezionymi w całej Europie, Liopleurodon przemierzał fale kontynentu wyspiarskiego w środkowej i późnej jurze. Jako drapieżnik szczytowy wzbudzał strach w sercach każdego stworzenia, które mogło stanąć mu na drodze. Był rybożercą i mięsożercą, a jego dieta obejmowała gigantyczne jurajskie ryby, rekiny, ichtiozaury, a nawet inne plezjozaury, takie jak Cryptoclidus, które zostały znalezione z zachowanymi śladami ugryzień liopleurodona.