Mozazaur „jaszczurka znad Mozy” był jednym z ostatnich mozazaurów przed masowym wymieraniem kredowo-paleogennym. Największy gatunek osiągał do siedemnastu metrów długości, więc Mozazaur był siłą natury w oceanach kredy. Mozazaur był mocniej zbudowany w porównaniu do swoich krewnych tylozaurydów. Jego silny ogon zapewniał napęd w wodzie, a sztywne ciało zmniejszało opór. Cierpiał z powodu słabego widzenia obuocznego i węchu, co oznaczało, że prawdopodobnie żył blisko powierzchni oceanu, gdzie jest więcej światła i mniejsze ciśnienie, zamiast w głębszych wodach. Pilnując wód Ameryki Północnej i Europy Zachodniej, Mozazaur był niekwestionowanym królem mórz. Jako drapieżnik szczytowy, wszyscy drżeli w jego obecności. Uzbrojony i niebezpieczny, był mięsożercą i rybożercą, żywiąc się gadami morskimi i różnymi rybami w okresie kredowym za pomocą swoich masywnych, stożkowatych zębów. Żerował na żółwiach i amonitach, a także plezjozaurach i mniejszych mozazaurydach na powierzchni oceanu. Dzięki płetwom przypominającym wiosła i silnemu ogonowi, woda była prawie zawsze krwawa w świecie mozazaurów.