Enigmatyczny Edafozaur, znany również jako „gruntowy jaszczur”, nie będzie deptany! Podobnie jak wiele innych prehistorycznych stworzeń, istniało kilka gatunków edafozaura, które występowały w różnych okresach geologicznych: od karbonu po perm. Największy gatunek mógł dorastać do imponujących trzech metrów długości! Pomimo podobnego żagla do permskiego drapieżnika Dimetrodona, Edafozaur był w rzeczywistości łagodnym roślinożercą. Nazwa „gruntowy jaszczur” nawiązuje do gęsto upakowanych zębów, osadzonych w głębokich szczękach, które charakteryzowały się potężnymi mięśniami. Paprocie musiały drżeć ze strachu, gdy zobaczyły potężnego edafozaura! W karbonie edafozaur żył w kultowych lasach deszczowych zwanych lasami węglowymi (nazwanych tak ze względu na fakt, że ich materia roślinna stała się węglem). Gatunki żyjące w permie nadal zamieszkiwały bujne bagna, ale doświadczyły stopniowego globalnego ocieplenia i wysychania, gdy planeta przeszła na gorące, suche pustynie. Chociaż niektórzy badacze postawili hipotezę, że jego duży żagiel był przydatny do chłodzenia ciała, prawdopodobnie był on używany do przechowywania tłuszczu lub zamiast tego do ekspozycji. „Gruntowy Jaszczur” paradowała ze swoim żaglem na dużym obszarze, rozciągającym się na znaczną część współczesnych Stanów Zjednoczonych, narażona jedynie na padnięcie ofiarą dużych drapieżników, takich jak Dimetrodon.